محمود دولت آبادی چه می‌گوید و چرا از نقد گریزان است؟

به گزارش

مجله معرفی کتاب

، انتشارات یاقوت علم کتاب «محمود دولت آبادی چه می‌گوید؟ چهار نقد و یک مصاحبه» اثر حسن گل محمدی را با شمارگان ۲۵۰ نسخه، ۱۰۴ صفحه و بهای ۲۵ هزار تومان منتشر کرد.

کتاب شامل نقدهای نویسنده بر چهار کتاب از دولت آبادی است به همراه یک مصاحبه با او و همچنین دو جستار کوتاه در ضرورت نقدپذیری. «بنی آدم»، «طریق بسمل شدن»، «عبور از خود» و «بیرون در» عناوین چهار کتابی است که در این مجموعه مورد نقد گل محمدی قرار گرفته‌اند. گویا در ویراست اولیه این کتاب نقدی از رمان «کلنل» یا «زوال کلنل» نیز وجود داشت، اما در روند اخذ مجوز کتاب توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی این نقد حذف شد. گویا دلیل حذف آن عدم صدور مجوز انتشار رمان «کلنل» در ایران بود.

گل محمدی در پیشگفتار خود بر این کتاب با اشاره به سخنی از دولت آبادی مبنی بر اینکه به نقد آثارش توجهی ندارد و آنها را نمی‌خواند، بر ضرورت نقد اشاره کرده و نوشته است: «وقتی تصور یک نویسنده از نقد آثارش این گونه باشد آیا وقت و زحمت منتقدان در نقد این آثار بیهوده تلف نمی‌شود؟

نقد بر پایه مثلثی اثربخش است که در سه رأس آن نویسنده، خواننده و منتقد قرار گرفته‌اند، اگر نویسنده‌ای مثل محمود دولت آبادی به نقد توجه نداشته باشد، آیا باید منتقدان به نقد آثارش بپردازند یا اینکه خیر؟ معلوم است که جواب این سوال مثبت است. بگذارید این نویسنده در تفکر ضدنقد خود باقی بماند، خواننده و منتقد که نباید از نقد آثارش به این بهانه که او به این کار توجهی ندارد دست بکشند.

نویسنده‌ای که به نقد اعتقاد ندارد، مثل یک ماشین تولید داستان نویسی، افکار و اندیشه‌های پس ذهن خود را که متعلق به نسل‌های گذشته است، تولید می‌کند و مرتب به بازار می‌فرستد و این جاده یک طرفه را با سرعت می‌پیماید. او نگاهی به عقب نمی‌اندازد تا ببیند راه را درست می‌رود یا نه؟ همچون دولت آبادی که دچار مشکل تولید کمیت شده و به کیفیت توجهی ندارد.»

نوشته های مشابه

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *